Food Ingredients Technologies - Part of the TURPAZ GROUP
  • by:
  • January 1st, 2017
  • Category:

THE RETURN OF THE E NUMBERS


Enkele jaren geleden ontstond er een ware hysterie onder zogenaamde welzijnsdenkers (goeroes?): E-nummers werden plots gezien als het grootste kwaad en moesten koste wat het kost verbannen worden.

THE RETURN OF THE E NUMBERS

Medeauteur: dr. sc. Philip Van Den Broecke

Enkele jaren geleden ontstond er een ware hysterie onder zogenaamde welzijnsdenkers (goeroes?): E-nummers werden plots gezien als het grootste kwaad en moesten koste wat het kost verbannen worden.

De westerse retailers werden op de knieën gedwongen door een onderzoeksmethode die niet moest onderdoen voor de Spaanse inquisitie en een solide, digitale marketingcampagne. Bewerkte voeding met producten zonder E-nummers was plots het hoogste goed. Voor E-nummers was geen plaats meer. De grote retailspelers maakten hun leveranciers (onze klanten, dus) gek. Een nieuw tijdperk brak aan: alle voedingsproducenten moesten binnen enkele weken dezelfde producten kunnen leveren, maar dan zonder 'chemisch vergif'. "Het is buigen of barsten" – dat was de boodschap als je de wereld niet van de ene dag op de andere kon veranderen.

E-nummers worden nochtans niet op verpakkingen vermeld om consumenten af te schrikken. De enige reden waarom ze vermeld worden op voedingslabels, is om de consument alle noodzakelijke informatie te verschaffen in overeenstemming met de Europese wetgeving ('Food information to consumers'), zodat die een geïnformeerde beslissing kan nemen. Daarbij is het belangrijk om te weten dat additieven een E-nummer krijgen als ze door de EU zijn toegelaten voor gebruik in levensmiddelen. Zo'n toelating wordt overigens pas gegeven na een uitgebreide studie door de EFSA (Europese Autoriteit voor voedselveiligheid).

Zonder enige vorm van reflectie, afspraken met de nationale voedselautoriteiten of dialoog met de leveranciers, werd de golf plots een tsunami. Van de ene dag op de andere moest elk product een 'clean label' hebben!

Niemand repte met een woord over de farmacie en parafarmacie, waar men nog steeds hogere concentraties gebruikt van producten zoals E300: ascorbinezuur of vitamine C, dat in de voedingsindustrie wordt gebruikt als antioxidant.

Er was geen respect of begrip voor 200 jaar aan wetenschappelijke studies, kennis en feedback. Plotseling moesten alle E-nummers op de schop vanwege enkele extremisten.

De vraag is, wie heeft er baat bij deze situatie? De farmaceutische industrie? De retailers (omdat alternatieven zonder E-nummers duurder zijn, waardoor ze de marges kunnen verhogen)? De gezondheidszorg? Ik weet het niet. Retailers willen wel meesurfen op de 'clean wave', maar zijn niet bereid compromissen te sluiten op het gebied van prijs, kwaliteit en essentiële eigenschappen, zoals bewaring.

Afgezien van thermische behandelingen, zijn natuurlijke alternatieven trouwens (nog?) niet de efficiëntste oplossing om goederen te bewaren met behoud van hun organoleptische eigenschappen en tegen een betaalbare prijs. Is de volksgezondheid in gevaar? Heeft de consument de keuze gekregen tussen listeria (E-nummers beschermen tegen listeria, salmonella en andere ongewenste bacteriën in voedingsproducten) of kanker aan het spijsverteringskanaal (een te hoge concentratie van bepaalde E-nummers kan in combinatie met héél slechte voedingsgewoonten leiden tot kanker)? Zolang we geen vertrouwen hebben in de voedingsingrediëntensector, de autoriteiten voor voedselveiligheid en de retailers, blijft het antwoord op die vraag onduidelijk.

Dus, is het op technisch en juridisch gebied gelukt om de E-nummers in de voedingsindustrie te vervangen? Ik ben alleszins niet overtuigd. Er zijn heel wat alternatieven ontwikkeld, zij het met tijdelijk succes. De voorbije tien jaar hebben megabedrijven natuurlijke producten ontwikkeld, waarbij ze te kampen kregen met technische moeilijkheden, juridische tegenstrijdigheden of marketingproblemen.

Je vervangt niet zomaar 200 jaar aan wetenschappelijke studies, net zoals je in een jaar geen vaccin met een solide achtergrond en basis produceert (alle respect en dankbaarheid voor de bedrijven die het vaccin tegen Covid-19 hebben ontwikkeld).

Met onze huidige kennis heeft de natuur bovendien ook zijn grenzen, en het enige wat telt is de gezondheid en het welzijn van de consument. Uiteraard moet er onderzoek worden gevoerd naar natuurlijke alternatieven, maar dat betekent niet dat we onze kennis van biochemie en voedselveiligheid overboord moeten gooien.

Tot slot wil ik nog twee zaken verduidelijken aan de lezer. Ten eerste liggen er nog steeds veel producten in de rekken die boordevol E-nummers zitten. De zoektocht naar de 'Holy Healthy Grail' betekent niet dat de winst op sommige producten moet worden opgeofferd. Ten tweede heb ik van een docent geleerd dat het meest efficiënte gif een natuurlijk gif is.

Het juiste evenwicht bevindt zich ergens tussen wetenschap, kennis, gezondheid en het eetplezier van de consument. Het echte vergif is extremisme, bijvoorbeeld op politiek en religieus gebied. Er moet absoluut nagedacht worden over bewuste voedselproductie, maar laat ons eerst vieren dat enkele bekende, veilige E-nummers terug zijn.

Chemin du Fundus, 8

B-7822 Ghislenghien – Belgium

+32 68 250 230

info@foodingredientstechnologies.com

Privacybeleid

© Food Ingredients Technologies

website by Grafica